Trackback URI | Comments are closed.
среќа е што те знам….
Никогаш никој нема да ја сфати нашата љубов. Бидејќи никогаш никој нема да може да ја почуствутва истата… Не е исто да љубиш и да те љубат.. постои задоволство кога во твоите очи ќе погледнам дека ти постоиш за мене … и постои задоволство кога ќе ме прегрнеш и ќе дознаеш дека јас умирам по тебе.. Ти толку добро ме љубиш.. ме преплавуваш со бакнежи ме топиш во одаите на страста..а во собата се гледаат искрени невини воздишки кои ја создаваат магијата… ти толку прекрасно ме допираш со раце од свила кои ја пијанат мојата душа и ме праќаат во некоја друга димензија во некој друг свет…Ни се допираат усните ни се спојуваат душите во вртлог од страсти . Умирам по тебе… ти си причината за копја се будам наутро … и легнувам навечер…Обожавам кога денот ќе ми заврши со тебе… знам дека наутро ќе се разбудам гушната…и знам дека денот ќе биде одличен. Ми даваш иснпирација да напишам книга со песни за тебе…ти давам да напишеш песна за мене со очите онаа длабоко што остава трага.
Ме тетовираш со поглед. Ја мачкаш тетоважата со допир.
Кожата испирсана од твоите бакнежи…. на срцето лик од еден уметник.
Уживам во тоа што сум твоја.
среќна ме прави помислата дека си мој. само мој.
